Vijftiende dag, vrijdag 10 augustus 2007
Onze laatste dag op Tenerife begint om 05:00 als we door de telefoon gewekt worden. Redelijk op ons gemak doen we de laatste spullen in de koffers en om 06:15 leveren we bij de receptie de sleutels in en lopen naar de bushalte tegenover Vigilia Park waar de bus ons zal komen ophalen. We zijn met ons achten maar de 2 laatsten komen pas om 06:40 op hun dooie gemak aanlopen. De enige andere opstapplaats is bij Los Alondras waar nog een man of twintig instappen.

Het inchecken gaat redelijk relaxed en precies op tijd (09:30 lokaal) vertrekt de Transavia 737-800 naar Maastricht. De vlucht verloopt heel comfortabel, we hebben wind in de rug dus we landen wat te vroeg op Maastricht/Aachen Airport waar een vijfentwintigtal passagies uitstappen, de rest van de passagiers (de machine zat helemaal vol) moet nog door naar Rotterdam. Om 15:25 bellen we naar de zaak en melden ons terug!



Tenerife heeft meer dan aan onze verwachtingen voldaan. De stranden zijn over het algemeen echter van matige kwaliteit met wel enkele hele goede uitzonderingen. Het eiland heeft een overweldigend prachtige natuur en schitterende routes die per auto kunnen worden gereden maar je moet wel een redelijk ervaren chauffeur zijn. Daarnaast zijn er een ontelbaar aantal wandelwegen, voor echte wandelliefhebbers moet het hier een paradijs zijn. De 2 weken die we hier verbleven waren eigenlijk te kort, een aantal dingen (whale-watching bijvoorbeeld) hebben we niet kunnen doen, ook tochten naar La Palma, La Gomera en Gran Canaria zullen de volgende keer zeker op ons programma staan evenals het Parque Natural de Agana in het noorden van het eiland. Ook onze bezoeken aan de interessante stadjes en dorpjes waren eigenlijk te kort. Tijd om te genieten van de lokale specialiteiten was er ook niet, we vonden het zonde om uren in restaurants door te brengen en hebben ons met tussendoortjes "gevoed". Ook het op veel plaatsen bruisende nachtleven hebben we aan ons voorbij laten gaan, dat maken we een andere keer wel weer goed. Nu waren we iedere avond behoorlijk "aan" en blij om ons bed op te zoeken.



Voor een wintervakantie is Tenerife zeker ook ideaal als we de verhalen van de mensen die hier vast wonen mogen geloven. Het klimaat is voor een wintervakantie met max. een uurtje of 5 vliegen wel het beste wat je kunt vinden, de andere Canarische eilanden natuurlijk meegerekend. Tenerife leeft 12 maanden per jaar en werkt er keihard aan om nog aantrekkelijker voor toeristen te worden. Op veel plaatsen wordt gewerkt aan straten, promenades en gebouwen. Veel monumentale panden worden opgeknapt en worden uitgeroepen tot officieel monument. Af en toe was al dat gewerk wel eens storend, vooral bij het maken van foto's. Stond er ineens weer een grote kraan in de weg of waren er hele stukken van gevels afgedekt.



Vigilia Park ligt ideaal voor het maken van tochten zoals wij dat gedaan hebben of als basis voor het maken van wandeltochten. De appartementen zijn al een aantal jaartjes oud en netjes ingericht zonder veel franje, het bestek e.d. is geschikt voor het bereiden van eenvoudige maaltijden. De dagelijkse schoonmaakbeurt was niet geweldig maar dat werd weer goed gemaakt door het bijzonder vriendelijke personeel. Je hoefde maar wat te vragen of het werd geregeld. De zwembaden werden goed onderhouden, net zoals de zonneterrassen op het dak (geweldig uitzicht over Los Gigantes) waar je werkelijk heerlijk kon zonnen, dat hebben we op de laatste dag dan ook nog even gedaan. Iedere avond was er live muziek tot zo tegen elven.

Afsluitend: op veel Titsa-bussen zie je een opdruk: Tenerife Amable, Tenerife om van te houden. Dat geldt zeker ook voor ons, we hebben genoten!

En helemaal tot slot: onze notities en foto's zullen nog eens helemaal worden doorgenomen zodra daar even tijd voor is maar toch uiterlijk binnen 2 maanden. Publicatie is dan te vinden op tenerife-reizen.nl en reisimpressies.nl.

Veertiende dag, donderdag 9 augustus 2007
Vanmorgen maken we het laatste ritje met de jeep om nog wat foto's van de omgeving te maken.
We rijden richting de splitsing TF-47/464 waar bij Mirador Archipenque een prachtig uitzicht is over Los Gigantes en Puerto de Santiago. Om 10:45 leveren we de sleutels in en beginnen langzaam met het inpakken van de koffers.

In Vigilia Park maken we nog een groot aantal foto's vooral vanaf de zonneterrassen op het dak. Hier is het heerlijk zonnen en dat zullen we dan vanmiddag ook nog een uurtje doen. Daarna nog even een wandelingetje, de laatste spullen in de koffers en op tijd naar bed. Om 05:00 worden we gewekt!

Dertiende dag, woensdag 8 augustus 2007
Een van onze programmapunten is nog een bezoek aan een Finca en daarvoor lijkt ons de Bananera Jardines de Atlantico in Valle San Lorenzo een goede keuze. Het is een soort themapark waar je kunt zien hoe bomen en planten worden gekweekt, daarnaast is er ook nog een kleine bananenplantage. We rijden via de TF-47 richting de TF-1 en komen al direct in Playa de San Juan vast te staan. Hier is vandaag de wekelijkse markt, we denken er even over hier een kijkje te nemen, maar parkeren is weer een probleem dus we rijden toch maar door naar de TF-1 waar we voorbij Los Cristianos de afslag 26 nemen naar Guaza/Las Galletas en vervolgens de TF-66 naar Valle de San Lorenzo. Ongeveer 2 kilometer na de afslag zien we rechts van de weg al een groot reclamebord, net voor het BP tankstation dat links van de weg ligt. We zijn in onze reactie te laat om rechtsaf te slaan en rijden door naar San Lorenzo, een weinig boeiend stadje met uitzondering van het Guancha-monument op de rotonde.



We rijden weer terug en zien op het reclamebord de tijden van rondleidingen en onze keuze valt op 15:30. Er is dus nog tijd genoeg voor een ritje naar Los Cristianos, een oud vissersplaatsje en tegenwoordig een van de grootste toeristencentra op Tenerife. Ook hier weer grote hotels en vakantiecomplexen met appartementen. Het lukt wonder boven wonder vrij snel om een parkeerplaats te vinden want ook hier is het druk. We lopen over de zeepromenade (16 kilometer lang) naar het grote zandstrand bij de haven.



Aan de promenade wordt druk gewerkt want voor de winter moet heel Los Cristianos rolstoelvriendelijk zijn en daarvoor wordt nu alles aangepast. Aan de landkant van de promenade allemaal winkeltjes, bars, restaurants, terrasjes, hotels e.d. We kiezen een terrasje waar we een snack nemen.

In Los Cristianos wordt iedere zondagmorgen een grote toeristenmarkt gehouden die bezoekers aantrekt van het hele eiland. Bij de haven is een redelijk mooi strand, nog mooier is het strand dat richting Las Americas is aangelegd met zand uit de Sahara: Playa Las Vistas. Vanuit de haven zijn er doorlopend verbindingen met La Gomera, een leuk idee voor een dagje uit.



Om klokslag 15:30 zijn we weer bij de Bananera waar we voor 10 euro per persoon een ticket kopen voor het bezoek en de rondleiding. Het park is eigendom en wordt geleid door EEN familie waarvan iederen in het ca. 30 jaar oude bedrijf meewerkt. Na een welkomstlikeurtje maken we kennis met Catherine, de Belgische gastvrouw die ons rond zal leiden. Van haar vernemen we een hoop interessante informatie en anecdotes, het leukst vinden we zelf het gedeelte bananenplantage waar we ook te weten komen waarom de bananen krom zijnWe krijgen ook de bevestiging dat de bananenteelt niet meer zo lucratief is. De Tenerife-bananen blijken te klein te zijn voor een aantal voorwaarden die de EEG stelt, hierdoor blijft 94% van de oogst in Spanje, slechts 6% is bestemd voor de export, vooral naar speciaalzaken. Het duurt ongeveer anderhalf jaar voor een bananenboom om zich te ontwikkelen en rijpe bananen af te leveren. De vruchten zijn zelfbestuivend en geven per boom enkele stekken waarvan de sterkste wordt gekozen om de nieuwe boom te worden. De bladeren die afvallen blijven liggen en dienen als bemesting en als beschutting tegen de zon zodat de grond het water vast houdt. Dit is ook het doel van de netten die je vaak boven de plantages ziet.Een groot geelte van het parkje bestaat uit kweekgronden voor planten en bomen die aan de regionale tuincentra worden verkocht, o.a. de drakenboom en de aloe vera waarvan men zelf ook creme en drank maakt. Alles wordt op een ecologisch verantwoorde manier gedaan, het lijkt vaak wel een botanische tuin.
Er ligt een drommedaris lekker lui te zijn en op een van de plantages loopt een aantal schapen die o.a. voor natuurlijke bemesting zorgen. Er ligt ca. 50 cm. grond (voornamelijk aangevoerd uit Spanje) op de vulkaanstenen dus de planten en bomen mogen slechts korte wortels hebben. Er is ook een soort museum met oude landbouwwerktuigen, dorsmachines e.d. waar we een rondgang maken. Voor 2,10 per glaasje drinken we een heerlijke verse fruitcocktail. Bij het park hoort ook een kleine souvenirwinkel. maar behalve een pet vinden we niks van onze gading. Hierna nemen we met een likeurtje afscheid van onze gastvrouw en de eigenaresse die ons nog even een handje komt geven. Het was een leuk bezoek en we hebben weer veel informatie in ons opgenomen.



Boven in de bergen ligt de hoogst gelegen plaats van Spanje: Vilaflor de Chasna, in de zestiende eeuw gesticht door Pedro Soller de Padilla. Hier is ook de bronwaterfabriek waarvan je overal de flesjes in de winkels en de restaurants ziet: Fuente Alta. Het water (regen en smeltende sneeuw in de winter) sijbelt in 2 jaar tijd vanaf de Teide naar Vilaflor en wordt door het vulkanisch gesteente al grotendeels gezuiverd. We rijden naar 1500 m. hoogte en komen per ongeluk bij de fabriek terecht, helaas is er (in ieder geval op dit moment) geen bezoek mogelijk.



Het plaatsje zelf biedt wat bars en restaurants en een pleintje met een standbeeld van de stichter en vier fonteintjes. Om de hoek ligt de kerk San Pedro de Chasna, in het begin van de zestiende eeuw gebouwd door Pedro Soller en zijn echtgenote Juana de Padilla. Tegenwoordig is Vilaflor vooral de toegangspoort tot de Teide en het begin van een tiental wandelwegen.



Ons laatste bezoek is aan de Costa Adeje waar o.a. enkele RIU-hotels liggen. Ook hier weer veel grote hotels en appartementencomplexen, lange boulevards en heel veel winkels e.d. De plaats ziet er uit als een mondain vakantieoord en op de 16 km. lange zeepromenade is een wandeling mogelijk naar La Caleta, Playa las Americas en Los Cristianos. Er is een zandstrand bij Fanabe en Playa del Duque. Het lukt ons niet om een parkeerplaats te vinden, we rijden 5 x rond en geven dan de moed op. De rit terug naar Puerto Santiago verloopt weer spoedig en we vinden weer direct een parkeerplaats! Dat is toch wel het voordeel boven de drukke plaatsen als Las Americas, Costa Adeje, Los Cristianos en La Arena.

De laatste volledige dag met de jeep loopt nu ten einde, morgenochtend om 11:00 moeten de sleutels zijn ingeleverd.

Twaalfde dag, dinsdag 7 augustus 2007
Vandaag is het Parque Natural Teno ons eerste doel en daarna de steden Buenavista del Norte en Garachico in het noordwesten van Tenerife. We rijden naar Santiago del Teide en slaan daar linksaf de TF-436 op. Dit wordt de tot nu toe mooiste en gevaarlijkste weg waar we over gereden hebben. Zonder ervaring in bergrijden en zonder de regels te kennen, moet je er beslist niet aan beginnen. Die regels hebben dan vooral betrekking op wie er voorrang heeft want de weg is af en toe zo smal dat 2 auto's langs elkaar onmogelijk is.



De stijgende auto en/of de vrachtwagen/bus heeft altijd voorrang, het dalende voertuig moet dan terug tot de eerste inham (die zijn er om de paar honderd meter). Kun je je voorstellen als je geen ervaren chauffeur bent en je moet een paar honderd meter achteruit en dan ook nog met scherpe bochten en berg op.



Wij ondervinden weinig problemen, het is een kwestie van geconcentreerd blijven en goed kijken. De bekendste plaats in het gebergte is Masca, een bergdorpje met net iets meer dan 100 inwoners levend van de landbouw en het toerisme, met vanaf de weg uitzicht op het stadje en daarachter de machtige kloof van Masca, een van de meest gefotografeerde natuurverschijnselen van Tenerife. Wij zoeken een plaats waar de auto aan de kant kant (de parkeerplaatsen bij de Miradors zijn overal bezet) en schieten een groot aantal kiekjes. Er zijn hier overal beginpunten van wandelwegen waarbij je maximaal kunt genieten van de geweldige natuur en vergezichten, bij helder weer is zelfs La Gomera te zien. Het wordt misschien wat eentonig, maar ook hier heeft de brand diepe sporen achtergelaten.



Via de dorpjes Las Portelas (bijna 100 m. hoog) en El Palmar rijden we naar Buenavista del Norte. Het was weer een unieke belevenis over een prachtige weg met adembenemende uitzichten.
Buenavista is een beetje een slapend stadje met bijna 6000 inwoners. Opvallend is de in het centrum gelegen kerk Nuestra Senora de los Remedios uit 1558 die in 1996 bijna volledig uitbrandde (alleen de muren en de toren uit 1951 bleven overeind) waarbij veel unieke kunstschatten verloren gingen. Inmiddels is de kerk weer hersteld en is er weer een prachtig met goud belegd tabernakel met een replica van het beeld van Nuestra Senora de los Remedios dat in Cadiz gemaakt werd. Op weg naar Garachico via de TF-42 komen we bij Los Silos en het valt op dat er veel bananenplantages langs de weg zijn, afgeschermd door hoge muren tegen de wind. Onze eindbestemming voor vandaag komt langzaam in zicht: Garachico, een aangenaam stadje met ruim 6000 inwoners en vooral bekend door de verwoestingen in 1706.



De jeep parkeren we aan de zeeweg vanwaar we teruglopen naar het centrum met de natuurlijke zwembaden tussen de lavarotsen in zee. Hier - op de plaats waar de lavastroom in zee kwam - was vroeger een belangrijke haven die was aangelegd door de Genuaanse koopman Cristobal de Ponte in 1496. De handel verplaatste zich nu naar de haven van Puerto de la Cruz en Garachico werd een stuk minder belangrijk.



Wij vinden Garachico nu een aangename plaats en maken een wandeling (de moeite waard!) via het parkje Parque de la Puerta de Tierra - dit was vroeger de toegang tot de stad - bij het Plaza Juan Gonzalez de la Torre (genoemd naar de oud burgemeester van Garachico) naar de Plaza de Libertad waar het monument van Simon Bolivar (de Zuid Amerikaanse vrijheidsvechter) opvalt. Het beeld werd in 1970 ingewijd en is een werk van Juan Jaez Diaz. Aan een kant van het sculptuur is zijn stamboom gegraveerd waaruit blijkt dat zijn voorvaderen uit Garachico stammen. Op de terrasjes aan zee was het overal vol, maar hier bij de Plaza Libertad vinden wij een koel, overdekt terras bij Restaurante Aristides met uitermate vriendelijke bediening. Op het plein zelf zijn groepjes gepensioneerden aan het kaarten en aan het mensergerjenieten.



Op de hoek van het plein ligt de kerk Santa Ana uit 1506 die in 1706 ook verwoest werd en daarna weer opgebouwd. In het rechts van de kerk gelegen voormalige klooster Convento de San Francisco uit 1524 is een tentoonstelling van regionale schilders en een multimediapresentatie over vulkaanuitbarstingen, voor 60 cent per persoon kopen we een kaartje.



Het meest opvallende en grootste gebouw aan het plein is het Paleis van de graven van La Gomera uit 1666. Het gebouw werd gedeeltelijk verwoest door de vulkaanuitbarsting in 1706 en daarna weer gerestaureerd aan de hand van de oorspronkelijke tekeningen. Interessant is de facade met kolommen bij de hoofdingang.

We lopen weer terug naar de zee waar we bij de voormalige haven nog een kijkje nemen bij het oude Castillo de San Miguel met in de gevel o.a. het wapenschild van keizer Karel V. Nu is er een restaurant (El Galeton) gevestigd.



Via de TF-421, een steile bergweg met prachtige vergezichten rijden we via El Tanque (waar we even stoppen bij een kamelenparkje (Camello Center) waar je voor 8 euro een ritje kunt maken van 20 minuten) weer terug naar Puerto de Santiago.

Elfde dag, maandag 6 augustus 2007
Vroeg op, het wordt weer een lange dag want onze eindbestemming vandaag is San Cristobal de La Laguna, of kortweg La Laguna. De route gaat weer via de ons inmiddels vertrouwde autoweg de TF-1. Weer valt het op dat er voorbij Los Cristianos een enorme wind staat. Geen wonder dat hier een van de grootste surfcentra ter wereld is ontstaan: El Medano, net voorbij het vliegveld.



De eerste stop vandaag is in Santa Cruz de Tenerife bij El Corte Ingles. Hier hadden we verleden week wat leuke dingen gezien die we kunnen gebruiken voor de etalage. We maken nog een ommetje langs de haven en nemen dan de tunnel die onder de stad loopt naar de TF-5 richting Puerto de la Cruz. La Laguna is best een grote stad met meer dan 130.000 inwoners waarbij ook nog eens ruim 25.000 studenten komen. Vreemd dat de stad alleen met kleine letters op de richtingborden is aangegeven, op een gegeven moment weten we niet of we wel de goede richting op rijden of niet. Daarnaast is het ook helemaal bewolkt en koud, er vallen zelfs de eerste regendruppels. Hoe dan ook, we komen even na enen toch in La Laguna aan waar we de auto in een garage parkeren, vlakbij het centrum. We vragen ons af waar we terecht gekomen zijn, het lijkt wel een spookstad: oude, vervallen herenhuizen, krotten, geen mens op straat. Is dit nu de stad die in 1999 door UNESCO op de werelderfgoedlijst is geplaatst?



Via de Avenida Trinidad (eindstation van Tranvia Tenerife, de enige trambaan op Tenerife die begint in Santa Cruz en een totale lengte heeft van bijna 13 kilometer die in ca. 35 minuten wordt afgelegd) en de Calle de Barcelona lopen we naar een van de belangrijkste straten: de Calle Obispo Rey Redondo. Langzaam begint onze stemming om te slaan, er zijn toch wel hele mooie, oude paleizen en herenhuizen, ook het zonnetje komt weer door. Vreemd dat er ook zoveel echt vervallen gebouwen tussen staan. Maar ook die zullen in de komende jaren wel worden opgeknapt, denken we. De aan deze straat en aan het plein Plaza Fray Albino gelegen Catedral de los Remedios stamt uit de zestiende eeuw en herbergt waardevolle kunstschatten zoals het beeld van de Virgen de La Luz, de marmeren preekstoel uit 1767 (gemaakt door de Genuaanse kunstenaar Pasquale Bocciardo) en het mooie tabernakel in neo-klassieke stijl dat ontworpen werd door Lujan Perez. Opvallend zijn ook de prachtige, Vlaamse panelen waarvan beweerd wordt dat ze gemaakt zijn door Hendrik van Balen. Jammer dat buiten een kant in de steigers staat, dit belemmert ons behoorlijk in het maken van mooie foto's. Het grootste gedeelte van deze kathedraal (een bedevaartsoord voor veel katholieken) is in het begin van de twintigste eeuw gebouwd, alleen de oude kapel is nog oorspronkelijk uit 1511. Aan het plein bevindt zich ook de Ateneo uit 1905. We lopen verder en komen uit bij een prachtig gebouw aan de rechterkant van de weg: het Teatro Leal, jammer genoeg ook helemaal in de steigers.



La Laguna is ruim 500 jaar oud en de voormalige hoofdstad van Tenerife, tegenwoordig de op een na grootste stad van Tenerife. Fernandez de Lugo (de veroveraar van de Canarische eilanden en de eerste gouverneur) koos deze strategisch gelegen plaats in 1496 als zijn residentie waarna de ontwikkeling erg snel ging. Er kwamen koop- en vaklieden uit vele streken (Andalusie, Mallorca, Catalonie, Algarve) die zich hier vestigden. Tot 1723 bleef La Laguna de hoofdstad, na een bestuurlijke herindeling ging de zetel van het bestuur echter naar Santa Cruz dat vanaf nu zich hoofdstad van Tenerife mocht noemen. In 1818 werd La Laguna officieel een bisschopszetel, de huidige bisschop is sinds 2005 Bernardo Álvarez Afonso. Tegenwoordig is La Laguna - behalve door de ontelbare paleizen en herenhuizen - vooral bekend als universiteitsstad, de universiteit werd gesticht door Augustijner monniken en stamt uit 1701. Dat is misschien ook de reden waarom wij in eerste instantie aan een spookstad dachten, het schooljaar is ten einde en de studenten zijn naar huis of vieren ergens ter wereld vakantie. Daarom is het ook zo stil in deze anders bruisende stad met vele karakteristieke studentenbars, restaurants, disco's, festivals e.d., het nachtleven van La Laguna is beroemd bij alle jonge mensen uit Spanje. De universiteit heeft zijn eigen internet-radiostation: Radio Campus ULL en steeds meer buitenlandse studenten komen naar La Laguna om hun studie te vervolgen of af te maken. De vrouwelijke burgemeester (ex-bankier) van La Laguna is sinds 1999 Ana María Oramas y González-Moro die de stad met een minderheidscollege bestuurt en bij de komende verkiezingen voor herverkiezing gaat.

We lopen verder en komen op het einde van de straat uit bij Nuestra Senora de la Conception, de oudste kerk van La Laguna uit 1496 en nu een nationaal monument sinds 1947. De houtgesneden preekstoel van de Franse kunstenaar Verau is wel het meest opvallende kunstwerk in de kerk. Verder vallen ons de mooie doopfont van Sevilliaans keramiek op waarin de eerste katholieken werden gedoopt. Daarnaast bevat de kerk een groot aantal zilveren kunstwerken die in de loop van de jaren door leerlingen van de zilversmeedschool werden gemaakt. De klokkentoren is wel het meest bekende en gefotografeerde monument van La Laguna en we krijgen van een bewaakster toestemming om via de trappen naar boven te gaan waar ons een prachtig uitzicht over de stad wacht.

Het is nu ruim na vieren en onze stemming begint helemaal om te slaan. Het wordt ineens veel drukker en langs oude, vaak vervallen gevels blijken de mooiste winkels te zijn gevestigd. In een paar uur tijd een volledige metamorfose! Ook de bars en de restaurantjes gaan nu open en de stad gaat leven en wordt gezellig. Via de tweede belangrijkste straat, de Calle General Franco (ja, het is onvoorstelbaar maar die naam komt op heel Tenerife nog voor bij pleinen en straten) en de Calle Dean Palahi (prachtige, gerestaureerde herenhuizen), lopen we naar het bekendste plein van La Laguna: Plaza del Adelantado. Hier vallen vooral de vele drakenbomen op en het mooie fontein in het midden van het plein. Het is hier heerlijk een paar minuten uitrusten op een van de vele bankjes.



Aan de ene kant zien we de Mercado Municipal (alleen 's ochtends) met daar schuin tegenover het Casa Consistorial dat nu dienst doet als stadhuis (Ayuntamiento).


Aan de andere kant de kerk Iglesia Convento de Santo Domingo met daar weer naast het Palacio de Nava, het is een aaneenschakeling van kunst-bouwwerken en we genieten maximaal. Ook de bij het plein gelegen Ermita de San Miguel (uit 1506), de Casa de Anchieta (uit de zestiende eeuw en bewoond door de schrijver Juan de Anchieta), het Palacio de Nava en het Monasterio de Santa Catalina de Siena (uit de zeventiende eeuw) zijn meer dan de moeite waard! We schieten alleen hier al tientallen foto's!



Enkele voorbeelden van prachtige gebouwen: Palacio Lercaro, Casa Ossuna, Casa de la Alhóndiga, Casa de Alvarado, het Antiguo Colegio de las Dominicas en Cabildo, het Monasterio de San Juan Bautista, het Palacete Rodríguez de Azero en de Iglesia de San Sebastián, allemaal stuk voor stuk unieke monumenten. Jammer is dat het Bisschoppelijk Paleis in 2006 volledig afbrandde. De brand begon door kortsluiting op de tweede verdieping van het Casa de Salazar - sinds de 19e eeuw paleis van de bisschop - in de Calle San Agustin en het hele gebouw stond binnen enkele minuten in lichter laaie. Het duurde maar liefst 5 uur voordat de brandweer met hulp van 2 blushelicopters het vuur onder controle had. Gelukkig bleef het episcopale archief gespaard, dat was ondergebracht in een brandvrije bunker.

Met een beetje pijn in het hart moeten we weer langzamerhand terug richting zuidkust. Hier waren we graag toch wat langer gebleven maar ook nu is de tijd onze grootste tegenstander. Het is al lang donker als we weer in Puerto de Santiago terugkeren.

Tiende dag, zondag 5 augustus 2007
De agrarische markt in Santiago del Teide is ons doel van vandaag. Het is even zoeken, we zijn de markt pardoes voorbij gereden zonder iets te zien. Dus maar even vragen en helemaal terug naar het begin van het stadje.



Inderdaad, bij binnenrijden rechts hadden we het bord "Mercado" eigenlijk al moeten zien. Het valt tegen, het is een binnenplaats die wat lijkt op de markt in Santa Cruz. Echter, hier zijn maar 2 of 3 handelaren met groenten en fruit, verder nog enkele aanbieders van zelfgemaakte sieraden en borduurwerk. We kopen wel nog een fles lokale wijn (rose) die later heel lekker blijkt te zijn. Prijs: 3 euro, de helft van wat dezelfde fles in de winkel kost.



Na het bezoek aan dit marktje gaan we even verpozen op een naastgelegen terras (met opvallende paard en rijtuig voor de deur) waar we aan de ober vragen wat de kruisen betekenen die schuin tegenover ons in de berg lijken te zijn geplant. Hij vertrelt ons dat het een waterbron is die bij het bovenste kruis ontspringt en via leidingen naar het dorp geneeskrachtig drinkwater vervoert. De bron is gewijd aan de Virgen de Lourdes. We lopen er naar toe, het is een soort kruisweg met om de ca. 15 meter een kruis.



Het pad ligt midden tussen de verbrande aarde en als we een stukje omhoog gelopen zijn, zien we dat het vuur tot ongeveer 10 meter van het lokale tankstation is gekomen. Daarnaast ligt een brandweerkazerne die natuurlijk heeft gezorgd dat het stadje brandvrij bleef. Het is erg warm en we besluiten de middag niks te doen.

In de namiddag rijden we dan naar Playa de Las Americas om een indruk te krijgen van de bij Nederlanders zo populaire badplaats. Grootste probleem is weer het vinden van een parkeerplaats maar na wat rondrijden lukt het toch en zelfs vlak bij zee. Hier is een lange wandelpromenade en we genieten van de ondergaande zon en de onstuimige zee waar een surfer zich nog aan het vermaken is.



Ook hier overal vulkanische rotsen en een lavastrand. Direct valt op dat Parque Santiago hier niet te missen is, vijf enorme vakantiecomplexen met shopping-centers, bars, restaurants, appartementen en geschakelde villa's. Overal zwembaden en zonneterrassen, poolbars, live muziek en lange winkelgalerijen met heel veel electronica-winkeltjes met Aziatische eigenaren, maar ook modezaken, juweliers en sportzaken.



Op een van de terrassen nemen we een drankje en een hapje waarbij we muzikaal worden begeleid door een uitstekend jazz-quartet. Er is vermaak voor iedereen, je kunt het zo gek niet bedenken of het is hier wel te vinden.

Tegen middernacht zijn we weer terug in Puerto Santiago.

Negende dag, zaterdag 4 augustus 2007
Omdat het verleden week zondag zo mooi was, wordt het vandaag weer een rondje Teide. Alleen zullen we nu ook nog een bezoek brengen aan Puerto de la Cruz, het grootste toeristencentrum van Tenerife.



Maar eerst rijden we nog via de TF-464 naar Tamaimo en daar weer rechtsaf de TF-82 op tot vlak voor Chio. Hier is een splitsing met de TF-375 waar we linksaf slaan voor een kort bezoek aan Arguayo, vroeger de graanschuur van Tenerife. Op de kruising staat politie en ook op de weg naar Arguayo staat om de paar kilometer een motoragent. We denken dat het misschien iets te maken heeft met het bewaken van de natuur, maar dat blijkt later toch anders te zijn.



We bezoeken Arguyao, het centrum van de regionale, aparte keramiek die zonder draaischijf wordt gemaakt. Er zijn nu enkele jonge kunstenaars die de oude traditie voortzetten, het keramiekmuseum is echt de moeite waard voor de liefhebbers.

We rijden weer terug richting Chio waarbij ons onderweg nog een verrassing wacht. Er is nu nog veel meer politie, allemaal (zowel auto's als motoren) met zwaailichten. Ook veel auto's van regionale en nationale pers en veel auto's met reclameopschriften. We denken nu dat het misschien een wielerkoers of zo is, maar al gauw zien we de werkelijke reden. We worden net voor een Mirador aan de kant gezet en recht voor ons is het een drukte van belang.



We moeten stoppen omdat de auto's op de parkeerplaats weer de weg op gaan richting waar wij van af komen. Er rijdt een prachtige, zwarte Audi met aan weerszijden motoragenten en erachter de nationale tv, TVE, en heel veel fotografen, persmensen e.d. Dit moet echt een belangrijk persoon zijn, wat een gedoe! Echter, 's avonds wordt ons duidelijk wat het was als we het TVE-nieuws bekijken. De Spaanse eerste minister Zapatero is zich op de hoogte komen stellen van de schade door de brand en de nabluswerkzaamheden.

Voor Chio nemen we nu wederom de TF-38 die we eerder ook al gereden hebben. Het is weer hetzelfde liedje, overal zie je de verschroeide natuur, we wisten niet dat het hier ook gebrand had. Ter hoogte van de Montana Somara (1936 m.) smeult het links van de weg nog behoorlijk. We stoppen om foto's te maken, dit ziet er niet best uit. Op verschillende plaatsen begint het te smeulen, dus maar gauw door. Enkele kilometers verder staat een motor midden op de weg en een auto van de natuurbescherming ernaast.



Ook hier is het weer begonnen en de natuurbescherming-medewerker probeert met een grote tak het brandje te blussen. Er is een flinke rookontwikkeling en we knopen een gesprek aan met de motorrijder die een ambtenaar blijt te zijn belast met de natuur. Muy malo, dit wordt wel tien keer door hem herhaald. De andere man (in een wit pak) geeft de moed op, klimt naar boven en waarschuwt de instanties via de telefoon. We maken foto's (mocht alleen omdat we Nederlanders waren, Spanjaarden zouden dat niet mogen) en rijden maar weer snel door richting Teide. De verschillende bijzondere natuurverschijnselen kennen we nog van de laatste keer, maar het is weer overweldigend prachtig.



We informeren nog bij de Teleferico del Teide hoe het precies zit met de kabelbaan: de lengte van de totale kabelbaan is 2482 m. met een hoogteverschil van 1199 m., je gaat van 2356 m. naar 3555 m., verder mag niet zoals we ook verleden week al schreven.



De snelheid van de gondel is 8 m. per seconde en de hele tocht duurt 8 minuten. Boven is een platform waar iedereen kan uitstappen voor een onvergetelijk uitzicht op de top van de Teide en de verre omgeving.

De route gaat weer verder richting La Orotava waar boven het dal een dicht wolkendek hangt, een uniek gezicht waarvan we de nodige foto's maken.



We dalen af naar de stad en komen daar onder de wolken terecht. Het is nu echt koud maar lang duurt dat niet. In de stad zelf breekt de zon al door en de rit door de steile straten is best aangenaam. We zitten nog tamelijk hoog want een stuk verder en lager zien we Puerto de la Cruz al liggen. Maar ook een bezoek aan La Orotava is best de moeite waard met de vele oude herenhuizen en de gezellige winkelstraten (veel handwerk, terrasjes e.d.

Een zestal kilometers verder ligt Puerto de la Cruz, in 1603 gesticht als haven voor La Orotava. Dit bleef zo tot in de vijftiger jaren van de vorige eeuw toen langzaam het toerisme op gang kwam. Tegenwoordig is Puerto de la Cruz een van de belangrijkste toeristenplaatsen van Tenerife. Dat is o.a. te zien aan de diverse boulevards met alleen maar winkeltjes, restaurants, banken, supermarktjes en bars. De stad heeft een lange zeepromenade met het Isla de Lago: een groot zwembadpark met zonneterrassen en restaurants. Het is druk en een bord waarschuwt ons al dat alle ligbedden bezet zijn. We wandelen de hele promenade af en komen uit bij natuurlijke zwembaden (gratis) tussen de rotsen. De zee is tamelijk wild en het wordt ontraden hier nu te gaan zwemmen.



Er is een McDonalds onder hotel Catalonia Las Vegas en we doen D. een plezier om een hamburger te gaan eten, dat valt overigens best tegen. Het moet snel (daarom smaakte het misschien ook niet) want we hebben niet veel tijd, zoals altijd.



Hier op het pleintje vertrekt het gratis treintje naar het Loro-Parque, een groot amusementspark met shows van dolfijnen, orca's, zeehonden, pinguins en papegaaien. Verder is er een dierentuin en Kinderlandia, een kinderpark met leuke attracties. Je moet echter vroeg zijn, de entreeprijs is een beetje aan de hoge kant, je moet er wel een hele dag voor uittrekken.



Ons laatste doel van vandaag is (voor de tweede keer) Icod de los Vinos voor bezichtiging van de Drago Milenario, de ruim 500 jaar oude drakenboom (al zegt de naam 1000 jaar). We vinden het park vanwaar je de boom kunt zien nu direct en parkeren de auto in de parkeergarage 50 m. voor het park. Het is hier aangenaam met verschillende tropische bomen en planten, de San Marcos kerk met een interessant interieur waaronder het ongeveer 2 m. hoge, zilveren kruis uit Mexico. Bij de kerk hoort ook een museum met bij de ingang een groot gouden kruis, verder biedt het museum veel religieuze kunstwerken. Voor de entreeprijs van slechts 1 euro zeker de moeite waard. Vandaag is in het park ook een kunstmarkt met werken van lokale kunstenaars, een van de stands biedt o.a. poppen en allerlei sieraden van bananeboom-bladeren. Tegen de scheremring rijden we weer huiswaarts, naar Puerto Santiago.

Achtste dag, vrijdag 3 augustus 2007
Vandaag zit de helft erop en we nemen een rustdag, althans tot in de namiddag. Het is erg warm en een ideale dag om tijdens die hitte lekker niks te doen.

Zo tegen half zes stappen we in de jeep voor een bezoek aan Icod de los Vinos waar we al eerder over schreven. De rit gaat weer via de TF-464 naar Tamaimo. Even na de splitsing met de TF-47 is een Mirador met een mooi uitzicht over Los Gigantes en Puerto de Santiago, de zon staat echter te laag om daar nu foto's te maken. Op de T-kruising nemen we de TF-8 naar links, dit is het meest bochtige gedeelte dat via het dorpje El Relamar naar Santiago del Teide voert.



Hier stoppen we bij de kleine kerk Santiago Apostol uit 1678, van buiten niks bijzonders maar van binnen prachtig versierd met beelden en ornamenten waaronder een prachtig Christusbeeld uit de vijftiende eeuw. Naast de kerk is een winkeltje waar je boeken, dvd's en dergelijke over de kerk kunt kopen. Santiago del Teide is een stadje met ruim 11.000 inwoners en ligt op bijna 800 meter boven de zeespiegel. Van hieruit zijn er prachtige wandelroutes door het Teno-gebergte. Op zaterdag- en zondagochtend is hier een grote markt, misschien dat we zondagmorgen even terugrijden en dan ook nog wat meer over de omgeving zullen schrijven.

Het is nu wel duidelijk dat we de plaatsen naderen waar de grote brand het hevigst heeft gewoed. Je ruikt een onaangename brandlucht en even buiten Santiago zijn de eerste sporen langs de weg goed te zien, hoe meer we richting El Tanque komen (ook weer een erg bochtige weg met een groot aantal haarspeldbochten), hoe meer natuur is verbrand. Het hevigst was de brand in het natuurpark bij Masca, dat ligt nu links van ons. Het weer slaat plotesing om en het wordt koud en het lijkt of er nog steeds een brand woest, lage, donkere wolken maar die hebben toch niets met een brand te maken. Het wordt ijskoud en we moeten de kap van de jeep dicht doen. De rit is nu niet meer echt aangenaam.



Indrukwekkend is de verwoeste natuur aan beide zijden van de weg, af en toe staat er een huis waar de brand erg dichtbij is geweest. Wat moeten die mensen in spanning hebben gezeten. Verwoeste huizen hebben we niet gezien, de brandweermensen moeten enorm vakwerk hebben verricht. We rijden weer wat omlaag via Erjos en Ruigomez naar het plaatsje El Tanque, ook flink bedreigd door de brand maar zo te zien is in het stadje zelf geen schade, dit in tegenstelling met de natuur en de landerijen (wijnbouw) erom heen. El Tanque heeft ruim 3000 inwoners en - zoals overal eigenlijk - een aantal barretjes en restaurants langs de hoofdweg.



Het weer wordt voorbij El Tanque weer wat beter, zou het dan toch iets met de brand te maken hebben, misschien de opwarming van de bodem, dat moeten we toch eens navragen. We komen tegen zevenen in Icod de los Vinos aan. Dit is een wat grotere plaats met ruim 25000 inwoners met opvallend steile straatjes. Natuurlijk willen we de oude drakenbloedboom zien, de belangrijkste toeristische bezienswaardigheid van de stad. Waarschijnlijk is het te laat, want het treintje dat ons naar het park zou moeten brengen, is in geen velden of wegen te bekennen. We rijden de stad in door de steile straatjes en parkeren bij een boom die ook oud is, wat het precies is, weten we niet maar er worden in ieder geval druk foto's van gemaakt. Dat doen wij dus ook maar. Omdat het toch al laat aan het worden is en de rit door de bewolking niet zo prettig is, besluiten we maar terug te rijden naar Puerto de Santiago. Het eigenlijke doel van de tocht hebben we gemist - de drakenboom - maar de verbrande natuur was zo indrukwekkend dat het toch de moeite waard was. Overigens was het op de weg heel erg druk met kijkers.